boletines
Cargando... páginas
Máster 2010
enlaces
- Articulos medicos - Articulos medicos y estudios recientes
- Congresos médicos - Calendario de congresos y eventos
- El cine, según Víctor Martínez - Blog sobre cine
- Recetas y cocina - Recetas de cocina
- Thermomix - Recetas thermomix
- ASAMBLEA NACIONAL DE HOMEOPATÍA (*). 26.12.2011
Esta es una comunicación de la Asamblea Nacional de Homeopatía, órgano de representación de la mayor parte de los médicos, veterinarios y farmacéuticos homeópatas españoles, en referencia al artículo sobre la acción de la Homeopatía publicado en la prensa escrita, radio y televisión el lunes 19 de diciembre. Estas informaciones eran una interpretación del Informe del Ministerio de Sanidad a propósito de las terapias complementarias, entre ellas la Homeopatía. Se trata del: “Análisis de situación de las terapias naturales” elaborado por el Grupo de Trabajo de Terapias Naturales del Ministerio de Sanidad Política Social e Igualdad a instancia de la Proposición no de Ley de la Comisión de Sanidad y Consumo del Congreso de los Diputados aprobada el 11 de diciembre de 2009.
Queremos destacar las conclusiones muy parciales y erróneas extraídas del informe emitido por el Ministerio de Sanidad a propósito de las terapias complementarias en general y sobre la Homeopatía en particular y a su vez, nuestro opinión de que la metodología utilizada y las conclusiones del estudio son erróneas. También queremos destacar la falta de participación de las principales instituciones homeopáticas españolas y los grupos de investigación más destacados en Homeopatía en nuestro país.
De la atenta lectura de dicho informe no se puede concluir que la acción de los medicamentos homeopáticos se deba al efecto placebo, tal y como refleja su medio de comunicación. Por ello, consideramos que ha sido un error por su parte el titular que han utilizado para dar a conocer la noticia, ya que el contenido del informe no lleva a esas conclusiones publicadas. Esta es nuestra opinión en relación al tratamiento que se le ha dado a la noticia, pero hay otro punto que queremos destacar: nuestra opinión respecto al informe propiamente dicho.
Sólo en España la homeopatía es utilizada por más de 10.000 médicos, siendo el grado de satisfacción en las personas que se tratan superior al 80% En la elaboración del informe del Ministerio de Sanidad solo se han tenido en cuenta una serie muy reducida de estudios, nueve en total, que han sido seleccionados mediante unos criterios subjetivos mal definidos (sesgo de selección), omitiendo los resultados de estudios clave y los estudios posteriores a marzo de 2007, algunos de los cuales son del más alto valor metodológico y positivos para la homeopatía. Por lo tanto, en muchos de los estudios y meta-análisis no contemplados por el Instituto Carlos III (más de 200 artículos publicados en revistas de referencia) se demuestra repetidamente que la Homeopatía funciona como método terapéutico y con un efecto superior y distinguible del placebo. Tampoco se han tenido en cuenta las experiencias en sanidad pública a nivel internacional que avalan la seguridad, eficacia y relación coste-beneficio favorables a la homeopatía.
El conocimiento de este dato es suficiente para darse cuenta de que por nueve artículos no se puede evaluar todo un método con más de 200 años de historia con el que se ha tratado a millones de personas de todo tipo de condición sociocultural, y que sólo aquí en España es utilizado por más de 10.000 médicos, siendo además el grado de satisfacción en las personas que se tratan con Homeopatía superior al 80%, como recoge un estudio que se ha hecho público recientemente.
De la lectura atenta del informe se desprende que los medicamentos homeopáticos son seguros, que por su idiosincrasia precisan un modelo científico especial adaptado a sus características, y que estamos en los inicios de su evaluación con criterios científicos, pues ésta ha comenzado hace poco.
Por nueve artículos no se puede evaluar todo un método con más de 200 años de historia Otro punto importante es que aunque el resultado de este informe fue remitido a algunos colegios profesionales y algunas comunidades, no fue enviado ni se recibió en las principales Asociaciones homeopáticas Nacionales: ni en la Federación Española de Médicos Homeópatas, ni en la Sociedad Española de Medicina Homeopática, ni en la Academia Medico Homeopática de Barcelona. Estas asociaciones, agrupadas en el seno de la Asamblea Nacional de Homeopatía, cuentan con médicos, veterinarios y farmacéuticos homeópatas, disponen de equipos de investigación en homeopatía que conocen todo lo referente a los estudios del más alto estándar científico, y dirigen programas de investigación científica y formación universitaria de postgrado y Másters en Homeopatía, por lo que es sorprendente que no fueran consultadas.
(*) Firman esta carta-comunicado Por la Asamblea Nacional de Homeopatía: Dr. Valentín Romero (presidente). Dra. Dolores Tremiño (presidenta de la Sociedad Española de Medicina Homeopática (SEMH). Dr. Antonio Marqués (secretario). Dra. Inmaculada González-Carbajal (presidenta de la Federación Española de Médicos Homeópatas (FEMH). Dra. Maite Bravo (presidenta de la Academia Médico Homeopática de Barcelona (AMHB). Dr. Antonio Ortega (vocal por la SEMH). Dra. Assumpta Mestre (vocal por los Colegios de Médicos, sección de Homeopatía). Dr. Gonzalo Fernández (vocal de Comunicación). Dra. Itziar Lezamiz (vocal de Investigación). D. César Varela (vocal de Farmacia. Presidente de Asociación Española de Farmacéuticos Homeópatas (AFHOM). Dña. Coral Mateo (vocal de Veterinaria por la Sociedad Española de Homeopatia Veterinaria (SEHV). Dr. Manel Cabero (tesorero).
De PABLO VAAMONDE GARCÍA
1. A definición
Hai anos a xente do rural buscaba con frecuencia a axuda do compoñedor ou do curandeiro. Esta práctica, instalada durante moito tempo na nosa cultura popular, está a ser desplazada por outras ofertas terapéuticas. No contorno occidental estase a producir unha presenza cada vez maior do pensamento máxico e esotérico. As chamadas “medicinas alternativas” non son máis que a maneira que adopta este tipo de pensamento, alleo á ciencia, no terreo da saúde e a doenza. Moitas veces o doente que non atopa a resposta desexada no sistema sanitario busca solucións neste tipo de ofertas.
Estas prácticas pseudocientíficas son, a miudo, realizadas por profesionais formados nas Facultades de Medicina. Resulta escandaloso, pero sucede: entre os universitarios o coñecemento do método científico é máis ben escaso. Cómo é posible que neste momento histórico persistan as pseudociencias? –interpela Javier Peteiro no seu libro El autoritarismo científico-: “O máxico ten impregnado a natureza humana desde sempre. Non imos cambiar fácilmente unha historia de millóns de anos. Ese é o gran perigo das pseudociencias: o atractivo da irracionalidade”.
Unha das “medicinas paralelas” que ten máis predicamento, que está moi introducida en varios países europeos (Francia, Alemania, Italia) e que move un mercado multimillonario é a homeopatía. Foi concebida a finais do século XVIII polo médico alemán Samuel Hahnemann, como unha forma de mellorar o espíritu vital do corpo, e a súa premisa fundamental é que “o semellante cúrase co semellante”. Este galeno saxón elaborou unha doutrina baseada no concepto da similitude, partindo de xeralizacións e mínimas probas experimentais. De maneira sintética diremos que a homeopatía basase en dous principios:
1. A lei da similitude: os produtos que producen nun organismo san uns síntomas determinados, son capaces de curar eses mesmos síntomas nun individuo enfermo.
2. A lei dos infinitesimais: os efectos homeopáticos dunha substancia mantéñense e mesmo medran a medida que se van reducindo as doses ata cantidades mínimas despois de numerosas dilucións. De tal xeito, canto máis diluido estea un principio, maior será o seu efecto terapéutico.
2. A controversia
Estas pretendidas leis homeopáticas nunca foron demostradas e son totalmente incoherentes co pensamento científico actual. A posición dominante na literatura científica é que a homeopatía non ten sido capaz de demostrar por medios obxectivos unha efectividade específica, maior que a do efecto placebo (efecto benéfico obtido por unha terapia e que non se xustifica polo propio acción do principio activo). Neste senso compre lembrar que o efecto placebo está sempre presente en toda relación terapéutica. O placebo máis potente ven ser o propio médico quen, co seu apoio afectuoso, pode potenciar en grande medida a acción dos fármacos. O grande problema é que, coa medicina moderna baseada na tecnoloxía e o uso de aparellos, a relación médico-paciente resulta, moitas veces, deficiente polo que os doentes sinten a tentación de buscar unha atención máis humana noutro tipo de alternativas.
Máis cómpre divulgar que a homeopatía non pode ser a resposta: Ningun dos numerosos ensaios realizados, cando ainda se consideraba a homeopatía digna dun xuizo xusto, logrou demostrar as reivindicacións dos homeópatas. No ano 1988 a prestixiosa revista Nature publicou un artigo do profesor Benveniste que parecía demostrar a eficacia destas terapias preparadas por sucesivas dilucións. Ainda que non se mencionaba no artigo, ese estudio fora patrocinado pola industria homeopática francesa. Despois de varias repeticións dos experimentos de dito profesor, levadas a cabo por unha comisión de observadores, non foi posible confirmar os resultados iniciais. O editor de Nature tivo que publicar unha rectificación con este título: “A desilusión da alta dilución”.
O doutor Peteiro, xa citado, é contundente: “a homeopatía carece de base científica, os homeópatas defenden dogmáticamente os seus postulados e o efecto terapéutico dos principios activos a concentracións tan baixas que poden dar lugar a disolucións nas que a probabilidade de atopar só unha molécula do principio activo sexa despreciable”. “Pero a homeopatía move un mercado millonario e tamén os videntes seguen a gañarse a vida botando as cartas”.
3. A actualidade
A mediados do mes de agosto La Voz de Galicia publicou unha amplia reportaxe sobre a homeopatía, co aval do Colexio de Médicos de A Coruña. Un médico, exercendo de portavoz e propagandista desta práctica, afirmaba rotundo: “ A homeopatía estimula a forza de curación interna do noso organismo”. Non se escatimaban loubanzas no artigo: “Unha opción terapéutica eficaz sen efectos secundarios nin contraindicacions”.
Os Colexios Médicos existen, básicamente, para velar pola boa práctica profesional con arreglo aos principios éticos e baseándose nos coñecementos científicos de que se dispoña en cada momento histórico. Facer propaganda de prácticas acientíficas, fora da regulación oficial e sen o aval das Facultades de Medicina é unha actuación contraria aos fíns que debe perseguir dita institución.
O doutor Javier Peteiro remiteulle unha carta ao Presidente do Colexio de Médicos de A Coruña nos seguintes termos: “Ler, a estas alturas, unha defensa da homeopatía é, cando menos, patético. (…) Non podía faltar nesta pintoresca entrevista a utilización sen fundamento do termo ´cuántico`. Así, como algo moderno. Faltan outros: ´enerxías, ´chakras`.. (…) Decir que a homeopatía está sendo probada na India en cancerosos pode inducir a pacientes actuais a buscar miragres donde non os hai. Respalda iso o Colexio? Un enfermo incauto ou desesperado pode recurrir ao máxico. (…) O que non é asumible, por irracional, é que o Colexio de Médicos avale prácticas que, mesmo sendo inocuas (tal como é o auga), poden danar ao doente ao apartalo de posibilidades terapéuticas realistas ou inducindo o consumo de placebos ben caros. (…) Por eso reclamo, señor presidente, que desautorices o antes posible a homeopatía como práctica pseudocientífica no mesmo medio no que se ten producido tan lamentable entrevista”.
Non houbo resposta. Nin a haberá. O presidente do Colexio de Médicos de A Coruña, Luciano Vidán, home de Romay desde hai décadas, está máis atento a procurar que a institución que preside avale e apoie as políticas de destrucción da sanidade pública que está a desenvolver a Consellería de Sanidade. A vixiancia da boa práctica médica queda nun segundo plano.
Aquí queda, pois, esta denuncia, por se alguen quere escoitar. Como dixo Anthony Garrett: “A grande escala, a historia amosa que a poboación, sen sentido da crítica e mal informada, é terreo abonado para todo tipo de prácticas e crenzas intolerables. Nunha sociedade tan aberta e susceptible como a nosa, a verdade precisa de toda a axuda que lle poidamos proporcionar”.
A documentación deste artigo foi recollida básicamente destas fontes:
-Cadernos de Atención Primaria. (Cad Aten Primaria 1997;4:83-93)
- Skrabanek, Mc Cormick. Sofismas e desatinos en medicina. Ed Doyma. Barcelona, 1992.
-Peteiro Cartelle. El autoritarismo científico. Miguel Gomez ediciones. Málaga, 2010.
A Coruña, 4 de setembro de 2011.
Gabriel Camacho Cascajo (A Coruña, 1974), médico especialista en Medicina de Familia y experto en Homeopatía y Medicina Integrativa de la Policlínica Assistens, defiende que solo profesionales de la medicina sean los que prescriban Homeopatía y afirma que nadie debería rechazar, por desconocimiento, una terapia que considera complementaria a la medicina convencional.
Ver entrevista completa en formato PDF para LA VOZ DEL COLEGIO MÉDICO.
acerca de
Hola, estás viendo el blog sobre Medicina Integrativa del doctor Gabriel Camacho.
categorías
- Alimentos (52)
- Artículos Medicina Integrativa (92)
- Casos clínicos (6)
- Formación (6)
- General (5)
- Medicamentos homeopáticos (61)
- Medicina y Cine (8)
- Medicina y Literatura (21)
- Plantas medicinales (32)
- Tecnología de los alimentos (58)
meta
calendario
| L | M | X | J | V | S | D |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « ene | ||||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | ||||
Entradas Recientes
Brigantia Servicios Tecnológicos, diseño y posicionamiento de páginas web en A Coruña



